|
Chevrolet Herman, is in Vlaanderen geboren en getogen. Hij woont en werkt al sinds jaar en dag in Amsterdam. Daarnaast
is hij als wielerschrijver vaste medewerker van DE
MUUR.
|
*
|
|
| X |
|
[2063]
|
|
Technische
fiche
2007 februari |
De Arbeiderspers |
Amsterdam |
Historie |
274 pagina's |
met illustraties |
| DE
FLANDRIENS
Opkomst
en ondergang van een wielersoort
|
|
21,5 x 13,4 |
ISBN
9029564571
|
Elk jaar, vooral in de maanden maart en april, komt het terug in de
sportpers: het woord 'Flandrien'. Het wordt te pas en te onpas gebruikt,
maar meestal toch met voorbijgaan aan de oorspronkelijke betekenis. Het
begrip roept onvermijdelijk beelden op van knoestige kerels die onder loodzware
luchten iedereen versloegen in een bikkelharde strijd, gevoerd op een eerlijke
manier. Mythevorming heeft het begrip in de loop der jaren een totaal andere
betekenis gegeven dan de oorspronkelijke. In dit boek wordt de vraag 'wie
en wat was nu eigenlijk een Flandrien?' onderzocht. En zo komt aan het
licht dat de uitvinding ervan op het conto mag worden geschreven van Karel
van Wijnendaele, legendarische wielerjournalist, ploegleider, manager,
organisatoren grondlegger van de Ronde van Vlaanderen. Hij gebruikte de
naam en faam van renners om verschillende redenen, een daarvan was onlosmakelijk
verbonden met de Vlaamse ontvoogdingsstrijd.
Een andere vraag is hoe de Flandriens aan hun ontzagwekkende reputatie
kwamen. Door altijd en overal te winnen? Of waren er andere redenen?
In De Flandriens probeert Herman Chevrolet op al dit soort vragen een
antwoord te geven. In dit boek analyseert hij de mythe tot op het bot.
Met soms verrassende (en de mythologie ondergravende) gevolgen.
Inkijkexemplaar:
|
| X |
|
[2516]
|
|
Technische
fiche
2009 |
Arbeiderspers/Het Sporthuis |
Amsterdam |
Tour |
288 pagina's |
met illustraties |
| 8
SEC. DE
TOUR VAN ´89
Het
Einde Van De Wielerromantiek
|
|
21,5 x 13,4 |
ISBN 978 90 295
6745 9
|
In 1989 smolt het IJzeren Gordijn, viel de Berlijnse Muur en verdween het communisme. Maar het was niet alleen het jaar van het einde van de geschiedenis. Het was ook het jaar van het einde van de wielersport – van de klassieke wielersport. De Tour de France van 1989 valt evenwel niet te begrijpen zonder kennis van wat er in de voorafgaande jaren in de wielersport gebeurde. Op technisch en medisch terrein, maar ook als het gaat om de machtsverhoudingen in het peloton. In 1983 voegden twee jonge renners zich in het elitegezelschap dat Bernard Hinault – op dat moment de beste wielrenner ter wereld – om zich heen verzameld had. Ze ontwikkelden zich in de schaduw van hun kopman tot grootse maar totaal verschillende wielertalenten. De ene was Greg LeMond, een goedlachse, joviale Amerikaan. De andere was Laurent Fignon, een stuurse, intellectuele Fransman. Nooit zouden deze twee kroonprinsen ,
goede vrienden worden. In de jaren die volgden zouden Fignon en LeMond eerst hun leermeester van de troon stoten en – toen dat eenmaal gelukt was – elkaar gaan bestrijden. Fignon en LeMond markeren de overgang van het oude naar het nieuwe wielrennen: heroïsche verhalen, onvervaarde strijdlust en romantiek maakten plaats voor wetenschappelijke methodes, groot geld en exposure. Door blessureleed en conflicten met ploegleiders verdwenen beide rivalen echter naar de achtergrond en kruisten hun wegen zich nauwelijks. Pas in de zomer van ’89 konden ze hun onderlinge strijd voortzetten en kwam het tot een zinderend gevecht.
De tweestrijd tussen Fignon en LeMond culmineerde op de slotdag van de meest legendarische Tour aller tijden in een individuele tijdrit waarin
de Amerikaan de eindzege veilig stelde door op miraculeuze wijze Fignon
te verlaan. Het uiteindelijke verschil: acht seconden. Nooit zou het wielrennen meer hetzelfde zijn. 
*Het einde van de wielerromantiek, het begin van het epo-tijdperk.
* Verslag van de Tour van 1989 (en wat daaraan voorafging) die zorgde voor een ommekeer in de wielergeschiedenis.
*Een klassiek verhaal over macht, opvolging en de onvermijdelijke ondergang die een opvolgingsstrijd met zich meebrengt.
*Met getuigenissen van Greg LeMond, Johan Museeuw, Eddy Planckaert, José de Cauwer, Cyrille Guimard, Mart Smeets, Bert Wagendorp en vele anderen die de Tour van ’89 van dichtbij hebben meegemaakt.
|